| |
1996-2000 оны парламентын үйл ажиллагаа зөвхөн сөрөг хүчнээсээ бүрэн хамаарч, тэд бүхнийг шийддэг байв. 50+1 гэсэн ирц бүрдсэн тохиолдолд УИХ-ын чуулганы хуралдааныг хүчинтэйд тооцох Үндсэн хуулийн заалт сөрөг хүчин МАН-ын 25 гишүүнд хангалттай улс төр хийх боломжийг олгож, 50 суудалтай АН-ыг хүчгүйдүүлж байсан хэрэг.
Үүнээс гадна ээлж дараалсан АН-ын Засгийн газрын огцролт бүрийн ард сөрөг хүчний оролцоо их байсан гэдэг. Хаширсан хүн гэж хаширсан хүнийг хэлдэг гэдэг шиг "Ардчилсан холбоо” эвслийнхэн парламентын энэхүү бойкотыг халахаар АН-ынхан Э.Бат-Үүл, Социал демократынхан Н.Алтанхуяг, МАН-ынхан Д.Лүндээжанцан гишүүний бланк дээр гарын үсэг зурцгааж, Үндсэн хуулийг өөрчлөх асуудлыг УИХ-д өргөн барьж, 1999, 2000 оны "Дордуулсан долоо” хэмээх өөрчлөлтийг эх барьж авсан түүхтэй.
2000-2004 онд УИХ-д үнэмлэхүй ялалт байгуулсан МАН-ын хувьд хампшн том хүн нь Ерөнхий сайд байв. УИХ-ын 72 суудлыг бүрдүүлэгч намын дарга, гүйцзтгэх засаглалын тэргүүн гэсэн зангаргаараа шүү дээ. МАН, АН анх уцаа эн тэнцүүхэн суудал авсан 2004 оны үед аль ч талаас нь харсан, алтан дунджийг баримталсан ч нэвдүгээр хүний орон зай УИХ-ын даргад шилжсэн байдаг юм. Харин 2005 оноос Монгол Улсын бодлого шийдвэр Ерөнхийлөгчийн оролцоогүйгээр явахаа больж эхэлсэн байдаг. Байнгын ажиллагаатай парламентгай улсын хувьд хачирхалтай байж болох ч Ерөнхийлөгчийн оролцоо тэр үед хамгийн их нөлөөтэй байсан хэрэг. Энэ бол үе үеийн парламентын түүх бус МАХН-ын дарга Н.Энхбаярын упс төрийн дардан замнал.
Засгийн газрын гишүүд дан дээлтэй байх нь зөв үү?

